พวงมาลัย เศษกลีบดอกไม้ซึ่งคงไว้อันความหอมของกลิ่นจรรโลงใจ
posted on 27 Oct 2008 07:06 by nightblooming in Writingพวงมาลัย เศษกลีบดอกไม้ซึ่งคงไว้อันความหอมของกลิ่นจรรโลงใจ
เมื่อกล่าวถึงพวงมาลัยที่เป็นเอกลักษณ์ประจำชาติของชนชาวไทย
สิ่งซึ่งมีความงดงามและทรงสง่ามาก จนกระทั่งนิยมนำมาใช้ในการบูชาหรือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธ์ทั้งปวง
ความมงคลนั้นแฝงอยู่ในกลีบดอกมะลิและดอกไม้จำนวนนับไม่ถ้วนที่ร้อยเรียง
บ้างก็ประดับประดาด้วยดอกไม้แสนสวยมีชื่อหลายชนิดอย่างเช่นดอกกุหลาบ
หรือดอกดาวเรือง เป็นต้น ขึ้นอยู่กับการออกแบบของผู้ร้อยมาลัยว่าต้องการเลือกให้สีและจังหวะของขนาดแตกต่างกันอย่างไร ดังนั้นความงามของพวงมาลัยจึงแปรเปลี่ยนไปตามแต่ละรูปแบบลักษณะของใจผู้ร้อย
สีขาวตัดกับสีแดงเข้มหรือสีชมพู สีส้มหรือสีเหลืองอ่อนผสมผสานกับสีเขียวเข้มแห่งธรรมชาติ
ดูเรียบง่ายแต่ช่างมีเสน่ห์จับใจ
เสน่ห์ที่ว่านั้นก็เกิดจากศิลปะการคัดสรรและรวบรวมดอกไม้แต่ละชนิดเข้ามาเรียงร้อยเป็นมาลัยที่อาศัยฝีมือความประณีตสูง บรรดาพุ่มดอกไม้นั้นงดงามหากอยู่ด้วยกันยามเมื่อบานสะพรั่งบนต้น จึงถูกมนุษย์นำมาใช้ในการประดับต่างๆจนเกิดความหลากหลาย โดยส่วนใหญ่จะนำพามาด้วยกันเป็นช่อใหญ่ ใครก็ตามที่เห็นย่อมรู้สึกสดชื่นและเบิกบานราวกับได้สัมผัสจากต้นกำเนิดที่แท้จริง ยิ่งในปัจจุบันความสามารถทางวิทยาศาสตร์นั้นไปไกลมากพอจนมีวิธีการทำให้ดอกไม้หลายช่อที่ถูกตัดมานั้นคงอยู่ในสภาพสดใหม่ทั้งสีและกลิ่นเหมือนดั่งแรกผลิดอก
ทว่าไปแล้วเหล่าบรรดาเศษดอกไม้ที่ร่วงโรยจากต้นกำเนิด และแสนไร้ค่าสำหรับใครๆเพราะพลาดหลุดแล้วปลิดปลิวไปมาตามสายลมจนพรากจากดอกไม้ช่อใหญ่นั้นล่ะ จะเหลือความงามเช่นใดเมื่อเหลือเพียงลำพัง ทั้งรูปลักษณ์ที่บกพร่องไม่สมบูรณ์เหมือนใครเค้า เมื่อถูกเหยียบย่ำเปลวกลีบทั้งดอกก็จะแหลกหลานไปกลายเป็นส่วนนึงของเนื้อดิน ทั้งที่ดอกไม้นั้นเป็นตัวแทนของความสวยงาม เป็นการเริ่มต้นและแสดงถึงคุณค่าของสิ่งดีๆทุกอย่าง กลับต้องหมดค่าของคำว่า”ดอกไม้”ไปอย่างสิ้นเชิง แต่แล้วโชคก็ยังเข้าข้างเศษดอกไม้เช่นกัน เมื่อธรรมชาติสร้างแรงบันดาลใจผลักดันความคิดสร้างสรรค์ในสมองของมนุษย์ให้จูงใจเลือกหยิบเศษดอกไม้เหล่านั้นมาประดิษฐ์ประดอยเข้าเป็นพวงมาลัยที่งดงามและสูงค่ากว่าดอกไม้ที่อยู่บนต้น หรือดอกไม้ที่ถูกตัดแล้วรวมอยู่เป็นช่อเสียอีก
จากเศษดอกไม้ที่ไม่มีค่าและพร้อมสลายไปกลายเป็นก้อนดินหากถูกเหยียบย่ำเมื่อใดก็ได้ กลับกลายเป็นพวงมาลัยที่สวยสง่างดงาม เมื่อเศษดอกไม้ทั้งหลายได้เข้ามารวมอยู่ด้วยกัน บรรดาเศษกลีบเศษดอกที่ผ่านมือบรรจงของศิลปินช่างร้อยมาลัย เรียงร้อยถักทอความรู้สึกและสีสันแห่งความตั้งใจเข้าไปทีละนิด ทีละนิดจนเป็นพวงมาลัยวงใหญ่สำหรับการบูชาที่มงคลสมคุณค่า และมีศักดิ์เหนือกว่าการเป็นดอกไม้ต่างๆทั้งหมด
ดังที่กล่าวไว้จึงเปรียบได้กับ ดอกไม้เมื่ออยู่เพียงลำพังคงไม่ได้ต่างอะไรไปกับการอยู่เพียงคนเดียว การเลือกที่จะไม่ติดสินใจใดๆ เพราะกลัวการเปลี่ยนไปของสถานะตนเองต่อสายตาผู้อื่นนั้นมีแต่จะลดถอยตัวตนของเราเอง สุดท้ายจะเป็นแค่ขี้ดินที่คลุกเคล้าของเสียทั้งหลายไว้ด้วยกัน หรือจะเลือกอีกทางที่จะเป็นช่อดอกไม้งดงามที่เพียบพร้อมในทุกลักษณะ เป็นได้ถึงพวงมาลัยอันล้ำค่าและสำคัญจนกระทั่งทุกคนนำมาเทิดไว้เหนือหัว สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของตนเองล้วนๆ เพราะผู้ที่สามารถเรียงร้อยปูทางรูปแบบชีวิตของเราได้ก็มีแต่ตัวเราเองเพียงคนเดียวอยู่ดี